از قاضی تا قاضی!!

مرحوم حاجیه خانم سلطانی از شیرزنان پیش گام در انقلاب اسلامی و از مومنه ترین بانوان محجبه و معتقد در دادگاه انقلاب اسلامی و قوه قضاییه بودند.
گفته می شود در جریان عملیات های مسلحانه و تظاهرات خیابانی منافقین در حالی که دختر شیرخواره شان را در بغل داشته اند و بدون هرگونه سلاحی و با صلابت تمام به خیابان می آمدند و در اقدامات منافقین با آنها محاجه می کردند و گاهی مجبور می شدند در حالی که چادر به سر دارند و فرزند شیرخواره در آغوش از خود دفاع کنند.
این بانوی مومنه تا آخرین روز های حیاتشان در خانه ساده شان در منظقه نظام آباد تهران مقدار زیادی خوار وبار و قوت غالب مردم را تهیه می کردند و بین فقرا تقسیم می کردند .
خودم از زبان ایشان شنیدم که از برخی قضات انقلابی و مومن دیوان عالی کشور و یا دادگاه انقلاب تعریف می کرد که مثلا خانواده فردی اعدامی و یا دارای پرونده سنگین مواد مخدر از سیستان و بلوچستان به تهران می آمدند که پیگیر پرونده شوهرشان بشوند.حاجیه خانم سلطانی می گفت قاضی همان پرونده تلاش می کرد تا هزینه خوردو خوراک و یا کرایه برگشت به شهرستان و یا مشکلاتی که خانواده این محکوم دارد را رسیدگی کند و خودش این ها را فراهم می کرد!!!
حالا که اخیرا خبر برخورد های نامناسب آن بازپرس با خانواده آن پاسدار والامقام را شنیدیم جا دارد از چنین قضاتی هم یاد کنیم .ا
البته هنوز در قوه قضاییه قضات انقلابی و فهیم به قدر کافی وجود دارد ولی میان یک قاضی که یک پاسدار را به ناحق و قبل صدور حکم بازداشت موقت غیر قانونی می کند و همزمان با خانواده اش بد حرف می زند و انها را هم تهدید می کند با یک قاضی که خانواده یک محکوم شاید اعدامی را دستگیری می کند و به انها کمک می کند چقدر فرق وجود دارد؟
قوه قضاییه باید قوه ای باشد که در ان قاضی حقوق بداند روانشناسی بداند علوم اجتماعی بداند خانواده بداندو مهم تر از همه اصول متعالی اسلام در برخود با زندانی دشمن را هم در جنگ بداند تا شاید حداقل اگر در حد یک زندانی جنگی هم با متهم برخورد کند این اقدامات دیگر از او سر نزند.
با درود به تمام مطالبه گران انقلابی